พิกเซลเพิ่มขึ้น รายละเอียดไม่เพิ่ม

ขยายทำอะไร และไม่ทำอะไร

ขยายมีสามระดับ: 2× 3× และ 4× เลือกหนึ่งระดับ หน้าเว็บจะดึงภาพให้ใหญ่ขึ้นโดยผสมพิกเซลรอบข้าง แล้วตามด้วยการเพิ่มความคมของขอบ พิกเซลที่เพิ่มมาคำนวณจากเพื่อนบ้าน ไม่ได้ไปหยิบจากที่อื่น และใบหน้าที่เบลอไม่กลายเป็นหน้าที่จำได้

รูปที่โฟกัสพลาดหรือสั่นนิดหน่อย ผ่านขยาย แล้วก็ยังเป็นรูปเดิม แค่ขอบแข็งขึ้น พิกเซลมากขึ้น ภาพกินที่ได้มากขึ้น แต่สิ่งที่มองออกในภาพไม่ได้มากขึ้น ถ้าอยากให้บนจอใหญ่ดูจืดน้อยลง ขั้นนี้ช่วยได้ ถ้าอยากได้ข้อมูลที่หายไปคืน ขั้นนี้ช่วยไม่ได้

ขยายคือการประมาณค่าพิกเซลแล้วเพิ่มความคมของขอบ ไม่ใช่การเพิ่มความละเอียดเหนือจริง และไม่ใช่การซ่อมด้วยโครงข่ายประสาท

ยิ่งขยาย พิกเซลเพิ่มเป็นกำลังสอง

2× คือกว้างและสูงอย่างละสองเท่า จำนวนพิกเซลทั้งหมดจึงเป็นสี่เท่า 4× คือสองด้านคูณสี่ จำนวนทั้งหมดจึงเป็นสิบหกเท่า รูป 3000 × 2000 ที่ 4× จะกลายเป็น 12000 × 8000 คือ 96 ล้านพิกเซล ตัวเลขนี้เกินเพดานของหน้าเว็บ แล้วหน้าเว็บจะบอกว่ารูปใหญ่เกินไป เบราว์เซอร์รับไม่ไหว ก่อนเลือกระดับ ให้ดูกว้างและสูงของต้นฉบับก่อน

สไลเดอร์ความคมปรับได้ ดันขึ้นขอบจะแข็งขึ้น พร้อมกับขอบขาว ๆ สัญญาณรบกวน และเม็ดเล็ก ๆ บนผิวหนังที่ชัดขึ้นตาม ดันลงจะใกล้การประมาณค่าล้วน ภาพดูนุ่มลง ไม่มีระดับไหนที่เรียกว่าถูกต้อง ดูผลก่อนแล้วค่อยดาวน์โหลด

• ต้นฉบับด้านยาวประมาณ 1500 พิกเซล ลงเว็บหรือหน้าต่างแชต: 2× พอ
• จะขึ้นจอหรือใส่หน้าหนึ่งของเอกสาร: 3× นิ่งกว่า
• ต้นฉบับเหลือไม่กี่ร้อยพิกเซล: 4× จะขยายรอยหยักไปด้วย ดูขอบก่อนตัดสินใจ

ไม่ใช่ทางเดียวกับกำหนดขนาด

กำหนดขนาดเปลี่ยนกว้างและสูงเป็นพิกเซลหรือเป็นเปอร์เซ็นต์ 1 ถึง 400 ล็อกสัดส่วนได้ และเลือกไม่ขยายก็ได้ ส่วนขยายใช้ระดับตายตัว: 2, 3, 4 ไม่มีอย่างอื่น ทั้งสองทางคำนวณพิกเซลใหม่ และไม่เติมรายละเอียดทั้งคู่ ถ้าต้องการกว้างสูงที่ระบุเอง ใช้กำหนดขนาด ถ้าอยากให้ทั้งภาพใหญ่ขึ้นหนึ่งขั้น ใช้ขั้นนี้

ขนาดไฟล์กับจำนวนพิกเซลเป็นคนละเรื่อง อยากให้ไฟล์เล็กลงให้ไปทางย่อไฟล์ อยากเปลี่ยนจำนวนพิกเซลให้ใช้กำหนดขนาดหรือขยาย หลังขยายไฟล์มักใหญ่ขึ้น เพราะพิกเซลมีอยู่จริง

รูปใหญ่เกินจะหยุดกลางทาง

ด้านใดด้านหนึ่งเกิน 12000 พิกเซล หรือรวมเกิน 24 ล้านพิกเซล หน้าเว็บจะบอกว่ารูปใหญ่เกินไป เบราว์เซอร์รับไม่ไหว ไม่ใช่เรื่องความเร็วเน็ต แต่เบราว์เซอร์นี้คำนวณไม่ไหว ลดระดับลงหนึ่งขั้น หรือย่อต้นฉบับด้วยกำหนดขนาดก่อนแล้วค่อยขยาย ลำดับกลับกันไม่มีความหมาย: ขยายแล้วย่อ คือคำนวณซ้ำสองรอบ

ผลลัพธ์เป็น PNG ความโปร่งใสยังอยู่

ขยายเขียน PNG เสมอ ส่วนที่โปร่งใสยังโปร่งใส ไม่มีการปูพื้นขาวไว้ข้างใต้ ถ้าต้องการ JPG ให้ผ่านทำให้เป็น JPG อีกขั้น ตรงนั้นแหละที่เลือกสีพื้นได้

สองเรื่องที่แตะเครือข่าย

ตอนเปิดหน้าเว็บ การเข้าชมถูกนับโดย 51.LA ที่นับคือมีคนเปิดหน้าเว็บ ไม่ใช่ไฟล์รูปของคุณ พิกเซลและการคำนวณอยู่ในเบราว์เซอร์นี้ ไฟล์ถูกจัดการอย่างไร เขียนเส้นเขตนี้ไว้ และที่นั่นก็ไม่มีล็อกอินหรือบัญชี

อีกเรื่องคือการตัดพื้นหลัง ครั้งแรกที่ใช้แยกตัวแบบ เบราว์เซอร์จะดาวน์โหลดโมเดลจดจำจากผู้เผยแพร่ เข้าแคชของเครื่องนี้ การคำนวณยังอยู่บนเครื่องนี้ ขยายไม่ดาวน์โหลดโมเดลนั้น และไม่มีทางส่งรูปออกผ่านการตัดพื้นหลัง

สิ่งที่ดาวน์โหลดคือ PNG ที่เครื่องนี้เพิ่งสร้าง ไฟล์ต้นฉบับยังอยู่ในโฟลเดอร์เดิม

ก่อนส่ง ดูสามที่

• ดูขอบขาวแข็ง ๆ ที่ริมภาพ โดยเฉพาะตัวอักษรบนพื้นเข้ม
• ดูว่าสัญญาณรบกวนและเม็ดบนผิวถูกขยายตามไปด้วยไหม ถ้าใช่ ให้กลับไปลดความคม
• ขนาดพอจริงไหม ถ้าไม่พอ ให้ทำใหม่ด้วยระดับที่สูงขึ้น

ใส่ได้ครั้งละไม่เกิน 40 ไฟล์ และขยายเป็นขั้นที่ทำต่อเนื่องได้ก่อนดาวน์โหลดทั้งชุด คิวอยู่แค่ในการเปิดครั้งนี้ รีเฟรชหรือปิดหน้า ผลที่ยังไม่ดาวน์โหลดจะหายไป ถ้าอยากดูก่อนว่าทำเป็นชุดอย่างไร อ่านย่อหลายรูปพร้อมกันก่อนส่ง

ถ้าจะลงมือตอนนี้ วางรูปไว้ที่ม้านั่ง เปิดขยาย เลือกระดับ แล้วดูขอบที่ขนาดจริงก่อนดาวน์โหลด