Czego nie ma, gdy strona web trafia na obraz: warstwy rysowanej przez skrypt
Czego nie ma, gdy strona web trafia na obraz, zależy od tego, jak mocno strona opiera się na skrypcie. W Strona na obraz czytany jest znacznik, a z niego rysowany jest obraz. W tej przeglądarce żaden skrypt się nie wykonuje. To, co skrypt dodaje po wczytaniu, nie trafia do obrazu.
Wszystko, co jest w znaczniku, zostaje: nagłówki, akapity, tabele, obramowania, kolor tła, wielkość pisma, interlinia, obrazy należące do dokumentu. Wszystko, co skrypt zrobił później, znika: drugi slajd, komentarze otwierane kliknięciem, lista dopełniana przy przewijaniu, komunikat po wysłaniu. To nie kwestia jakości. Ten fragment nigdy nie był w znaczniku.
Strona na obraz bierze tylko treść statyczną. Skrypty nie działają, strony po zalogowaniu się nie pojawiają, obrazy z innej domeny też nie.
Bez skryptu strona zatrzymuje się na pierwszym rysunku
Karuzela napędzana skryptem wychodzi na pierwszym slajdzie. Obraz wczytywany przy przewijaniu wychodzi jako puste miejsce. Panel otwierany przyciskiem nie istnieje w obrazie. Jeśli potrzebne zdanie żyje tylko w tym panelu, to narzędzie go nie zdobędzie.
Strona po zalogowaniu też się nie pojawia. Poproś o treść widoczną dopiero po wejściu, a dostaniesz okno logowania albo nic. ReadyIMG nie ma logowania ani serwera kont, który przyjmuje obrazy, i nie zaloguje się za ciebie na żadnej stronie. Czyta się tu tylko publiczny znacznik, do którego ta przeglądarka dociera.
Obrazy z innej domeny zostają puste
Jeśli obraz na stronie jest podawany z innej domeny, przy rysowaniu nie da się odczytać tych pikseli i miejsce zostaje puste. Obrazy z tej samej witryny wychodzą normalnie. Biała luka, złamana ramka, sam obrys bez treści: najczęściej to właśnie to, a nie zepsuty plik.
- Treść tworzona skryptem: drugi slajd, komentarze po kliknięciu, listy przy przewijaniu.
- Strony po zalogowaniu: dostajesz okno logowania albo pustkę.
- Obrazy z innej domeny: miejsce zostaje puste, tylko obrys albo biel.
Adres nieczytelny? Wklej HTML
Niektóre strony nie mają w przeglądarce czytelnego adresu: plik wciąż na dysku, strona otwierana tylko w sieci wewnętrznej, fragment złożony na miejscu. Wklej wtedy źródło HTML. To ten sam statyczny znacznik i brakuje w nim tego samego.
Szerokość okna liczy się od 320. Wąsko i szeroko to dwa różne układy, ta sama strona wychodzi inaczej w obu. Zdecyduj najpierw, dla kogo jest obraz. Dla telefonu bierz wąską szerokość.
Trzy formaty wyjścia, wybierz jeden
Możesz dostać JPG, PNG albo SVG, które opakowuje obraz pikselowy. Do zrzutów ekranu, stron z dużą ilością tekstu i rzeczy wkładanych do dokumentu zostaw PNG; krawędzie liter są czystsze. Gdzie przyjmują tylko JPG, wybierz JPG. To SVG to opakowanie pikseli, nie wektor skalujący się bez końca. Powiększone rozmywa się jak każda bitmapa.
Jeśli wynik jest za ciężki do wysłania, przejdź jeszcze przez Ściśnij plik. Zmniejszana jest kopia, którą właśnie pobrałeś. Zrobiony zrzut strony zostaje bez zmian.
Strona na obraz robi jedną stronę naraz. Nie bierze czterdziestu plików na raz. Skończ stronę, pobierz obraz, przejdź do następnej.
Do czego ten obraz się nadaje
Utrwalić układ dla kogoś, kto nie otworzy linku. Zachować ślad, jak strona wyglądała, gdyby jutro miała się zmienić. Włożyć stronę do dokumentu, żeby czytelnik nie musiał wychodzić. To wszystko działa.
Do pokazania procesu się nie nadaje: klatki pośrednie animacji przy przewijaniu, szkielety wczytywania, stan po najechaniu myszą. To wymaga działających skryptów, a tu skrypty nie działają.
Tylko dwie rzeczy dotykają sieci
Przy otwarciu strony ta wizyta jest liczona przez 51.LA. Liczone jest to, że ktoś otworzył stronę, nie twoje pliki obrazów. Jak traktowane są pliki wyznacza tę granicę: obrazy nie idą do ReadyIMG, a tu nie ma logowania ani rejestracji.
Drugą rzeczą jest pierwsze użycie wycinania obiektu, które pobiera model rozpoznawania do pamięci podręcznej tego urządzenia. To inne narzędzie i nie ma związku z robieniem zrzutu strony. Obliczenia zostają na tym urządzeniu, a pobierasz plik nowy, zrobiony tutaj.
Trzy spojrzenia przed wysłaniem
- Czy tekst nie jest ucięty. Szeroki układ w wąskim oknie łamie nagłówki na trzy linie.
- Czy nie brakuje obrazu. Jeśli brakuje, zrób zrzut ponownie z obrazem z tej samej witryny.
- To, co zapisałeś, jest nowym plikiem. Strona i oryginalne obrazy zostały na swoim miejscu.
Kolejka żyje tylko w tej jednej wizycie. Odświeżysz albo zamkniesz stronę i to, czego nie pobrałeś, przepada. Zabierz obraz, który chcesz zatrzymać, zanim przejdziesz do następnej strony.
Jeśli jeszcze nie zacząłeś, wróć do Stół, wklej adres albo HTML i otwórz Strona na obraz. Czego brakuje twojemu obrazowi, potrafisz już nazwać.